Voor succesvolle uitgeefprojecten zonder vaste regels

 

In de wolken

Onlangs was ik in de wolken.
Niet figuurlijk, maar letterlijk!

Geen wolkje aan de lucht die ochtend. Ik was vanwege mijn betrokkenheid bij de externe communicatie voor Gemlease uitgenodigd door opdrachtgever Econocom Nederland BV om samen met een delegatie van commercie en management op bezoek te gaan bij Equinix. Met het tot stand komen van de samenwerkingsovereenkomst tussen beide bedrijven was er een kick-off-meeting georganiseerd, ‘handig als jij daar ook bij bent’.
 
De hele groep paste in twee, weliswaar behoorlijk grote, auto’s. Toen we het science park in Amsterdam opreden werd me al wel duidelijk dat dit geen gewoon kantoor van een gewoon bedrijf betrof. Goed, er was op mijn hart gedrukt dat ik legitimatie mee moest nemen, maar toen we ons voor de getraliede toegangspoort via de intercom aanmeldden kreeg ik ineens een scherpe deja vu naar een situatie zo’n 40 jaar geleden: mijn vader aan het stuur van de Skoda die ons gezinnetje tijdens de zomervakantie door Europa toerde, pal voor eenzelfde soort hek (vond het toen al vreemd dat ze dit een ‘gordijn’ noemden) die toegang gaf aan een niemandsland tussen de grenzen van West-Duitsland en Tsjecho-Slowakije…
 
Het wachtwoord klopte, we parkeerden de auto’s in een semi-open garage vanwaar een trap ons direct de entreeruimte in leidde. In ruil voor mijn rijbewijs ontving ik van een aardige dame achter dik glas mijn bezoekersbadge die mij toegang verschafte tot het binnenste van het complex. ‘Foto’s maken is verboden.’
 
Na onze meeting leidde de directeur ons hoogstpersoonlijk door de verschillende gebouwen die allemaal met elkaar in verbinding staan. Mijn als grap bedoelde opmerking over een veilig gevoel vanwege de ‘kasteelgracht’ om het complex werd heel serieus beantwoord: ‘Sommige verdedigingstechnieken uit het verleden zijn anno 2017 nog heel functioneel.’ Oh, ok. En of het me opgevallen was dat alle kritische onderdelen op een hoger niveau staan, minimaal 4 meter boven NAP om precies te zijn. Nu niets over de waterlinie zeggen, bedacht ik me nog net op tijd.
 
‘Maar heeft een externe aanval tegenwoordig niet eerder een digitaal karakter?’ Ik vond het wel een gevatte opmerking. Alsof het de gewoonste zaak van de wereld is vernam ik dat er iedere minuut meerdere aanvallen afgeslagen worden. Iedere minuut meerdere aanvallen, en natuurlijk, zonder dat er ook maar enige schade wordt toegebracht!
De verhalen over hoe de warmte extern weer gebruikt werd, de koeling vanuit de grond opgewekt, stroomvoorziening die in de meest extreme situaties met fossiele middelen gegarandeerd blijft en klanten van over de hele wereld die het tussen al deze high tech 24/7 aan niets ontbreekt. Ik werd me met de minuut bewuster van de bijzondere plek waar ik me bevond, gewoon ergens in Amsterdam.
 
Maar het meest indrukwekkend was toch wel het kleine gevoel dat me bekroop in de ruimten met de servers. De plek waar de hele wereld bij elkaar komt. Zo ziet ‘de cloud’ er dus in het echt uit, bewegwijzerd door eindeloze kabels die ik eerder wel als ‘digitale snelweg’ geduid heb.
 
Wow, wat een ervaring. Toen ik weer buiten stond begon het te regenen.

Categorie: Regels » Reageer Reageer of verstuur een trackback.

Reageer

Je e-mailadres zal niet zichtbaar worden gemaakt, of met anderen worden gedeeld.
* verplichte velden

*
*

Je mag deze HTML tags gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>